Mme Lenormand
Marie Anne Adelaide Lenormand (1772-1843) is ongetwijfeld de bekendste waarzegster uit de geschiedenis. Hoewel de beroemde Lenormandkaarten naar haar zijn vernoemd, heeft ze zelf nooit met dit deck gewerkt. Ze liet geen instructies na en voorspelde de toekomst met een klassiek spel van maximaal 28 speelkaarten. Pas na haar dood werd haar legendarische naam om commerciële redenen aan het huidige 36-kaarten tellende spel gekoppeld. Dit is haar verhaal.
Haar leven begon in mineur: Op vijfjarige leeftijd werd zij een weeskind en kwam ze in het klooster terecht waar ze werd geschoold door Benedictijnse nonnen in haar geboortedorp Alençon. Al op het kloosterinternaat viel haar sterke intuïtie op. Volgens de overlevering leerde ze de kunst van het voorspellen van rondtrekkende zigeuners. Ze raakte bezeten door boeken over divinatie en esoterie, en voelde al snel dat haar roeping buiten de kloostermuren lag.
Rond haar achttiende verliet ze het klooster en trok ze naar het bruisende Parijs. Omdat waarzeggerij destijds strikt verboden en strafbaar was, opende ze een kleine boekenwinkel als dekmantel. Achter de schermen runde ze haar occulte praktijk. Ze las niet alleen de speelkaarten (cartomantie), maar deed ook aan handlezen, astrologie en werkte als medium.
Haar reputatie verspreidde zich als een lopend vuurtje. Tijdens de woelige jaren van de Franse Revolutie en het Napoleontische tijdperk wist iedereen, arm en rijk, haar te vinden. Ze legde de kaarten voor beruchte revolutionairen zoals Robespierre en Marat, gaf advies aan Tsaar Alexander I, maar werd vooral bekend voor de readings die ze deed voor Keizerin Josephine Bonaparte, de vrouw van Napoleon.
Uiteindelijk werd Marie Lenormand toch enkele keren opgepakt en bracht zij korte periodes door in de gevangenis. Hoogstwaarschijnlijk omdat zij geschriften begon te publiceren vanaf 1814 die gelinkt werden aan de verboden praktijk van divinatie.
Met haar readings bouwde Mademoiselle Lenormand een aanzienlijk fortuin en diverse landgoederen op in haar geboortestreek. Ze stierf uiteindelijk in haar geliefde Parijs op 71-jarige leeftijd en kreeg een eervolle rustplaats op de beroemde begraafplaats Père-Lachaise, waar mensen nog steeds haar graf bezoeken en eren. Omdat ze geen rechtstreekse erfgenaam had, ging haar fortuin naar een neef. Deze man, een extreem vrome katholiek, pakte al te graag de poen maar zag haar werk als 'des duivels'. Hij vernietigde al haar occulte bezittingen en geschriften tot haar speelkaarten toe.
Hoewel haar neef haar fysieke nalatenschap vernietigde, kon hij haar legendarische reputatie niet uitwissen. Slechts drie jaar na haar dood zag een slimme uitgever commercieel goud. Hij nam het bestaande, succesvolle Duitse bord- en kaartspel Das Spiel der Hoffnung van Johann Kaspar Hechtel en doopte het om tot de Petit Lenormand. Het spel werd ontdaan van de dobbelstenen en volledig ingericht voor divinatie. Zo werd de basis gelegd voor de Lenormandkaarten zoals we die vandaag de dag nog steeds gebruiken.