Vandaag de dag is Bloedmaan zowat de meest gangbare naam voor de volle maan van oktober. Een andere bekende benaming is Jachtmaan. Dit was de periode waarin het laatste voedsel werd verzameld, er intensief werd gejaagd om de wintervoorraad aan te vullen, en het vee dat te zwak was om de winter te overleven, werd geslacht.
Spiritueel gezien is de tijd onder deze maan uitermate geschikt voor meditatie, diepe bezinning, het loslaten van het oude en het formuleren van goede voornemens (vergelijkbaar met nieuwjaar). De Bloedmaan staat dan ook volledig in het teken van tansformatie. Wie zich bezighoudt met het occulte, merkt dat de toegang tot deze mystieke wereld nu gemakkelijker opent. Het is een krachtige periode voor divinatie, het opwekken van visioenen – al dan niet via dromen – en voor rituelen waarin dierbare overledenen worden geëerd.
Voor onze Keltische voorouders in deze streken was deze maan onlosmakelijk verbonden met Samhain (uitgesproken als saun, sauwien, souen of souenj). Dit was het grote winterfeest en de directe tegenhanger van Beltane. Aangezien de Oude Kelten het jaar slechts in twee seizoenen verdeelden – winter en zomer – was Samhain het belangrijkste feest van het jaar. Het markeerde het laatste oogstfeest, stond in het teken van wedergeboorte en luidde het Keltische nieuwjaar in. Tegelijkertijd was het een mystieke nacht waarin de sluier tussen de wereld van de levenden en de doden flinterdun werd. Volgens de overlevering bevonden zich onder de terugkerende zielen ook kwaadaardige geesten die bezit wilden nemen van een menselijk lichaam. Om deze reden hulden de Kelten zich in angstaanjagende gewaden, zodat ze in de geesteswereld niet zouden opvallen. Hier ligt de oeroude oorsprong van de vermommingen die we vandaag de dag kennen van Halloween. Samhain was weliswaar een feestelijke viering, maar altijd met diep respect voor de doden en met veel aandacht voor occulte rituelen waarin divinatie een hoofdrol speelde.
Na de Romeinse veldtochten onder leiding van Julius Caesar en de latere val van het Romeinse Rijk, waarbij Germaanse stammen onze streken bezetten, verdwenen de laatste Kelten uit onze contreien. Tijdens de daaropvolgende kerstening vervingen de katholieke feesten Allerheiligen en Allerzielen de oude tradities. Wat er nog overbleef van de Samhain-gebruiken werd in de negentiende eeuw door Ierse en Schotse immigranten meegenomen naar Amerika. Daar groeide het uit tot het bekende Amerikaanse kinderfeest 'Halloween'. In die commerciële vorm keert het feest tegenwoordig weer helemaal terug naar onze eigen streken.
Moderne paganisten hechten minstens evenveel waarde aan Samhain als de Oude Kelten; het is de belangrijkste van de vier grote sabbats. Op de hedendaagse Pagan-kalender wordt Samhain steevast gevierd op 31 oktober. Dat de Oude Kelten destijds exact diezelfde vaste datum aanhielden is onwaarschijnlijk, aangezien zij een maankalender volgden en de viering afhing van het binnenhalen van de allerlaatste oogst. Hoe dan ook, de Bloedmaan kondigt zonder twijfel één van de meest magische periodes van het jaar aan.