De naam voor de maan van september is onder Amerikaanse invloed ook in onze streken alom bekend als 'Harvest Moon'. Oogstmaan is daarvan de letterlijke vertaling. Ze staat daarnaast bekend als Fruitmaan, Zingende Maan of Gerstmaan, en ook de benaming Herfstmaan past prachtig in dit lijstje.
Spiritueel gezien is er nu een volledige levenscyclus afgerond; het is een tijd van evenwicht. Dit maakt het een uitstekende periode om dieper inzicht in jezelf te verwerven, beslommeringen in het juiste perspectief te plaatsen en een innerlijke zuivering door te voeren. Hierbij behoud je het belangrijke en gooi je het overbodige weg. Nu de cyclus is voltooid, is de basis voor de volgende ronde immers al gelegd – en dat kan maar beter een gezonde basis zijn. Tenslotte is dit hét moment om dankbaarheid te tonen voor alles wat je hebt gekregen, zelfs al ging dat het afgelopen jaar gepaard met een lach en een traan.
Voor de landbouwer was en is dit een periode van keihard werken. Het verhaal gaat dat boeren vroeger, voordat er kunstlicht bestond, ’s nachts simpelweg konden doorwerken dankzij het felle licht van de maan. Wanneer de geslaagde oogst eenmaal binnen was, werd dat uitgebreid gevierd. Vandaag de dag vinden er in september nog altijd verschillende oogstfeesten plaats. In hoeverre onze Keltische en Germaanse voorouders in deze maand festiviteiten hielden, is door een gebrek aan bronmateriaal lastig te bewijzen. Er is in deze streken hooguit een vermoeden van een herfstfeest genaamd 'Harbista'. Pas in de vroege middeleeuwen horen we hier concreet over herfstfeesten, nadat men leerde om druiven te telen en fruitgaarden aan te leggen.
De Oude Grieken vierden daarentegen wel uitbundig herfstfeest zodra de druiven en andere vruchten hadden geplukt. Deze feesten stonden in het teken van de god Dionysos, waarbij de wijn rijkelijk vloeide. De Oude Romeinen namen dit gebruik later over in de vorm van de 'Bacchanalia', ter ere van de god Bacchus. In het begin was dit een geheimzinnig feest waar uitsluitend vrouwen welkom waren – de allereerste Romeinse 'Ladies Night'. Na verloop van tijd kregen mannen echter ook toegang en werd het feest meerdere keren per maand georganiseerd. Dit liep uiteindelijk zo erg uit de hand dat de Bacchanalia twee eeuwen voor onze jaartelling wettelijk werden verboden. Het is overigens aan de Romeinen te danken dat het Griekse woord 'orgie' de seksuele betekenis kreeg die we nu kennen. Voor de Oude Grieken betekende deze extase (de orgie) simpelweg een spirituele vervoering die werd bereikt door zang, dans en een goed glas wijn.
Moderne Pagans vieren in september tijdens de herfstequinox het feest 'Mabon'. Hoewel deze naam verwijst naar een mythische god uit oude Keltische overleveringen, is er geen historisch bewijs dat de Oude Kelten deze god destijds ook echt vierden. Het personage stamt uit Keltische sagen en is zo als een van de vier kleinere sabbats op de hedendaagse Pagan-kalender beland. Veel belangrijker is dat Pagans en Wiccans tijdens de herfstequinox stilstaan bij hun dankbaarheid voor de vruchten van de aarde en het leven in het algemeen. Voor wie de zegening vraagt van zowel de Godin als de God is Mabon de perfecte dag: het moment van ultieme balans tussen dag en nacht, en tussen het vrouwelijke en mannelijke element.